
Prof. dr hab. n. med. Grażyna Świątecka
Prof. dr hab. n. med. Grażyna Świątecka należy do najwybitniejszych postaci polskiej kardiologii drugiej połowy XX i początku XXI wieku. Jest lekarzem internistą i kardiologiem, pionierką nowoczesnej elektrofizjologii klinicznej oraz współtwórczynią polskiej szkoły elektroterapii serca. Ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku w 1957 roku i całe życie zawodowe związała z gdańskim środowiskiem akademickim oraz klinicznym. Stopień doktora nauk medycznych uzyskała w 1966 roku, habilitację w 1984 roku, a tytuł profesora otrzymała w 1994 roku. Specjalizowała się w chorobach wewnętrznych i kardiologii, stając się jedną z najważniejszych osobowości polskiej arytmologii i elektroterapii serca w Polsce.
Profesor Grażyna Świątecka była organizatorem i pierwszym kierownikiem II Kliniki Chorób Serca Akademii Medycznej w Gdańsku, którą kierowała w latach 1992–2004. Kierowana przez nią klinika stała się jednym z najważniejszych krajowych ośrodków diagnostyki i leczenia zaburzeń rytmu serca oraz elektroterapii. Rozwijano tam nowoczesne metody badań elektrofizjologicznych, implantacji układów stymulujących oraz leczenia pacjentów z groźnymi arytmiami komorowymi. W latach 1999–2004 pełniła także funkcję dyrektora Instytutu Kardiologii Akademii Medycznej w Gdańsku. Pod jej kierownictwem powstało silne środowisko naukowe, z którego wywodzili się późniejsi kierownicy klinik, samodzielni pracownicy nauki i liderzy polskiej arytmologii.
Dorobek naukowy Profesor Grażyny Świąteckiej obejmuje ponad 240 publikacji naukowych, liczne rozdziały podręcznikowe oraz setki doniesień prezentowanych na kongresach krajowych i międzynarodowych. Jej działalność naukowa koncentrowała się przede wszystkim na elektrofizjologii klinicznej, zaburzeniach rytmu serca i elektroterapii. Była współautorką fundamentalnych standardów Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczących leczenia nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca oraz zasad elektroterapii serca, które stanowiły podstawę rozwoju nowoczesnej praktyki klinicznej w Polsce. Redagowała również pionierskie polskie monografie poświęcone nagłej śmierci sercowej, kardiologii wieku starszego oraz chorobom serca u kobiet. Szczególne znaczenie miała jej działalność wydawnicza – była inicjatorką i wieloletnią redaktor naczelną czasopisma „Elektrofizjologia i Stymulacja Serca”, które następnie przekształciło się w „Folia Cardiologica”, a później w międzynarodowy „Cardiology Journal”.
Istotną część działalności Profesor Grażyny Świąteckiej stanowiła aktywność dydaktyczna. Kształciła liczne pokolenia lekarzy i kardiologów, była promotorem przewodów doktorskich, opiekunem habilitacji oraz recenzentem postępowań profesorskich. Jej działalność dydaktyczna łączyła wysokie wymagania naukowe z etycznym i humanistycznym podejściem do pacjenta.
W latach 1992–1998 pełniła funkcję przewodniczącej Sekcji Stymulacji Serca i Elektrofizjologii Klinicznej Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, współtworząc podstawy organizacyjne nowoczesnej arytmologii w Polsce. Ważna była jej wieloletnia współpraca naukowa i organizacyjna ze Śląską Akademią Medyczną w Katowicach, zwłaszcza z zespołami prof. Leszka Gieca i prof. Marii Trusz-Gluzy, dotycząca rozwoju elektroterapii serca i wspólnych standardów klinicznych.
Wyjątkowym wymiarem działalności Profesor Grażyny Świąteckiej pozostaje jej aktywność społeczna i humanitarna. W 1967 roku stworzyła pierwszy w Polsce Telefon Zaufania „Anonimowy Przyjaciel”, dając początek systemowi pomocy telefonicznej osobom samotnym i znajdującym się w kryzysie psychicznym. Była współzałożycielką i wieloletnią prezeską Polskiego Towarzystwa Pomocy Telefonicznej oraz aktywnie działała na rzecz profilaktyki samobójstw i promocji humanizmu w medycynie. Za działalność naukową, lekarską i społeczną została uhonorowana najwyższymi odznaczeniami państwowymi. Jest Damą Orderu Orła Białego.
Autor: Prof. dr hab. n. med. K.S. Gołba